Þeir sem eru vinir mínir á feisbúkk hafa verið að biðja um myndir af herfugallanum mínum. Reyndar á ég þá í tugatali og get valið úr hinum ýmsu samsetningum.
Þetta þurfa t.d nágrannar mínir að horfa uppá flesta daga. Hörmulegir crocks skór og himinbláar velúrbuxur. Efri parturinn var ekki myndahæfur þegar þetta var tekið !

ps. Mér finnst þetta nú bara samt merkilega falleg mynd…

Er ekki alveg málið að fara að framleiða svona umhverfisvæn pappamál sem myndu svo eyðast í úti í náttúrunni?
Þetta gæti sérstaklega átt við um gosumbúðir og kokteilsósu og á aðra skyndibitamenningu. Ruslið í borginni er ógeðslegt og með svona hönnun myndi allt líta mun betur út ;) Tilvalið að prenta á þetta sinu og hríslur og grjót…. allavega yrðu umferðaeyjurnar mun huggulegri og túristarnir myndu ekki sjá draslið útum gluggann þegar rúturnar stoppa á rauðu ljósi hoho.

ps. þetta er frekar ljótt, var unnið með rassinum og tók ca 2 mínútur….en ef þetta yrði að veruleika yrði þetta auðvitað stórkostleg hönnun !

……

Vorið á víst að vera komið….. eiginlega er þetta forvor því það eru einn og einn laukur farinn að glenna sig, og brum komið á tré, græðlingataka í fullum gangi og allt ruslið sem var falið undir snjónum komið í ljós. Vorið í London var vor. Þá voru tréin bleik og maður gat verið úti á peysunni og stundum bol og sólin skein. Sjaldan átti maður hættu á að þurfa að skafa bílinn eða detta í hálku. Datt í hug að setja inn smá íslenskar vormyndir úr símanum til að prófa nýja kerfið hérna…. nú get ég sett margar myndir inní einu án þess að fá hausverk :)
ps. Það snjóaði víst á heiðinni í morgun…..

…..

Fyrsta myndin lítur út eins og þarna sé sveittur heill kjúlli á ferð. En í raun eru þetta bara umbúðirnar af heilum Hagkaupskjúkling sem ég er búin að breyta í mini-gróðurhús og þarna spírar núna salat.
Vildi samt óska að ég gæti keypt hamingjusaman kjúkling í svona umbúðum en það verður vonandi hægt einhverntíma áður en ég drepst.

…

Þetta er alveg málið. Þessar dósir eru svo krúttlegar. Geri göt undir dollurnar og svo nota ég lokið undir og skeiðina til að merkja hvað er í þessu.
Er endurvinnslusjúk og langar að rassskella fólk sem hendir öllu beint í ruslið og senda það í vísindaferð á næstu öskuhauga grrrrrrr. Þessar skyrdósir fá að lifa aðeins lengur með þessu móti og fara svo í endurvinnsluna þegar þegar þeirra tími er kominn. Verst hvað við erum lítið fyrir mjólkurmat :p

…….

Jæja er þetta nú ekki að verða gott. Hef sjaldan þráð vorið eins og núna.

Bring it on !!!!!!

ps. er að prófa að setja mynd inní kerfið…er ekkert að snappa….. verður þá vonandi sagt meira hérna á næstunni og með myndskreytingum….. ef veður leyfir

Þessi pistill birtist á www.athafnagledi.is

Ég er teiknari og hefur starfið mitt tekið miklum breytingum síðan 1998 þegar ég útskrifaðist sem grafískur hönnuður. Maður hafði nokkra daga í að gera auglýsingar og svo voru þær settar á nokkra floppy diska og sendar með sendli í filmuvinnslu áður en þær fóru í prentun. Maður fékk tíma í hugmyndavinnu og myndvinnslu (enda tölvurnar svo svakalega hægar) og skissaði allt í höndunum fyrst til að sýna viðskiptavininum.

Í dag vilja allir fá vinnu fyrir engan pening, ódýrar myndir úr myndabanka og helst tilbúið í gær. Internetið býður uppá að maður getur núna sent risaauglýsingar og skýrslur í prentun án þess að þurfa að fara út út húsi og eða hitta fólk. Svo af því það er svo hratt og tölvurnar orðnar svo öflugar eigum við að vinna helmingi hraðar og afþví þetta á að taka svo lítinn tíma á þetta auðvitað ekki að kosta hönd og fót. Samhliða þessu fær sköpunargleðin ekki að njóta sín eins mikið – maður á bara að moka út efninu og byrja svo á næsta…..andvarp!

Heilabúið mitt var orðið ansi þreytt á þessu harki og 27. desember 2009 byrjaði ég að taka eina mynd á dag og setja á netið. Gerði þetta nú aðallega til að sparka í rassinn á mér og gera eitthvað skapandi á hverjum degi. Þó ekki væri nema taka símamynd og skrifa smávegis með yrði það vonandi til þess að eitthvað skemmtilegt myndi fæðast. Sem gerðist. Ég fann það að á hverjum degi tók ég frá smá tíma til að skoða og spökulera í myndefni dagsins. Og núna hef ég ekki misst úr einn dag. Ég er búin að taka yfir 800 myndir í röð og fá falleg skilaboð frá fólki út um allan heim og eignast vini með sömu áhugamál og ég. Stundum er nauðsynlegt að fá að setja eitthvað út í heiminn og fá uppbyggilega gagnrýni og gera það sama fyrir aðra.

Auðvitað koma dagar þar sem maður er í engu stuði til að taka góðamynd og þá endar það yfirleitt í mynd af sofandi ketti og tuði yfir snjónum og veðrinu eða mynd af stráknum mínum og tuði yfir veðrinu og söknuði í vorið…… en er samt að gera eitthvað smá skapandi þó stundum sé það ekki merkilegt.

Suma daga verður dagbókin hálfgerð heilsudagbók þar sem flensur eru skráðar niður og teknar myndir af hori eða bólnum augum. Svo þegar öllum er batnað koma aftur fallegar myndir og skrifin verða glaðlegri og sólin skín. Og ekki skemmir fyrir að búa á svona frábærum stað eins og Hveragerði nóg að opna hurðina og labba í 5 mínútur og þá er maður strax komin með myndefni og landslag sem flesta bara dreymir um.

http://www.blipfoto.com/hrund er síðan sem ég deili þessum myndum og röfli mínu. Þetta er svo allt tengt feisbúkkinu, blogginu mínu og twitter og það er sérstaklega gaman að sjá þegar vinir eða jafnvel ókunnugir sem lesa bloggið mitt hafa stofnað blipsíðu eftir að sjá hvað ég hef verið að gera. Þá verður maður extra monntin og vill auðvitað taka enn betri myndir og leggur það á sig að hlaða alvöru myndavélina og drífa sig út og taka myndir eða útí stúdíó að mála og teikna.

Koma svo!!!!! – látum nú athafnagleðina ráða og gerum eitthvað uppbyggjandi og skapandi á hverjum degi.

Góðar stundir :)

Fýla a.

Dásamlegt alveg að fljúga með Icelandair þessa dagana þar sem þeir bjóða orðið uppá þorrabakka !!! Nú bara komst ég í röfl gírinn……. þetta er nú bara einum of mikil remba að bjóða upp á eldgamlan alíslenskan mat með allri þeirri ógeðisfýlu sem honum fylgir. Hrolllllur.

Karlinn við hliðina á mér gæddi sér á einhverju súrmeti og fýlan barst hljóðlega um alla vélina í gegnum lokaða loftræstikerfið ahhhhhhhh lovely! Ég sat með trefil fyrir nefinu og hámaði í mig piparminntur meðan karlinn slafraði í sig súrmeti og einhverju öðru brúnu og bleiku Icelandic delicatessen .

Þetta var á leiðinni út.

Fýla b.

Á heimleiðinni var annarskonar fýla í gangi – sem kemur Icelandair ekkert við (nema hvað flugfreyjan í kallkerfinu var óendanlega fýluleg í röddinni).

Fyrir aftan mig sat pinkulítil japönsk kona. Hún var eins og svo margir japanskir túristar með hvíta læknagrímu fyrir andlitinu meðan hún labbaði í gegnum flugvöllinn. Danir eru nú svo ligeglad að í vegabréfseftirlitinu þurfti hún ekki einu sinni að taka niður grímuna þegar konan skoðaði myndina af henni í passanum….. var kannski með grímuna á passamyndinni??

Svo kom hún inní flugvélina og tók þá af sér grímuna þegar hún settist í sætið fyrir aftan mig… (því það eru engir sýklar í flugvélum – AKKÚRAT !!! ) Þá kemur í ljós að þetta var einmitt heimsmethafi kvenna í andfýlu 2012!!!

Ég sat við gluggann og hún fyrir aftan og var alltaf að kíkja út og þá skreið andfýlan meðfram glugganum og til mín AHHHHRRRHHHHH. Ég held hún hljóti að hafa haft munninn gersamlega troðfullan af skemmdum tönnum…. ég kúgast næstum því aftur að hugsa um þetta. Er mjög heppin að halda hárinu í hnakkanum og húðinni í andlitnu eftir þessa ferð hélt það myndi bara flettast af við svona eiturefnaárás. Var líka heppin að konan við hliðina á mér færði sig annað í vélina og ég gat hallað mér yfir sætið hennar að karlinum við hliðina og slapp því nokkuð vel.

Fýla c.

Svo endaði ég í  hálfgerðri fýlu sjálf því ég þurfti að grafa yarisinn út úr skafli á langtímastæðinu við Leifsstöð og þar sat ég svo pikkföst og var mokuð út á endanum. Kom ekki heim fyrr en tvö um nóttina og festi mig þá í innkeyrslunni. Stuuuuuð.

ps. á meðan ég skrifaði þetta fékk ég póst frá Icelandair (held þeir séu að fylgjast með mér) að biðja mig að taka þátt í þjónustukönnun…… lét þá vita að mér fannst þorrabakkagjörningurinn út í hött !

4 ár síðan þetta gerðist og Úlfurinn kom í heiminn. Finnst svo stutt síðan og tíminn fljúga svo hratt. Hann segist núna vera orðinn unglingur og hann sé alls ekkert barn. Hann klæðir sig sjálfur, borðar sjálfur, hellir sjálfur, o.s.frv. Hann veit að hann fær bílpróf 17 ára og getur ekki beðið….. spyr mjög reglulega hvort hann fari nú ekki að fá bílpróf. Ohhh það væri nú voða þægilegt ef hann mætti keyra bílinn fyrir mig – er svo hrædd að keyra sjálf í hálkunni.

Hérna er unglingurinn með kórónu á hausnum að fara að opna enn einn pakkann.

Til hamingju með daginn þinn Úlfur minn (átt eftir að skammast þín svakalega fyrir mig þegar þú getur farið að lesa þetta).
Mússímússssímússssssss

Gleðileg jól kæru vinir

Ég hata að skipuleggja mig langt fram í tímann. Undirmeðvitundin mín ruglar alltaf í mér og eitthvað fer skelfilega úrskeiðis. Yfirleitt verð ég veik eða einhver í fjölskyldunni verður veikur eða hrekkur uppaf, bíllinn bilar eða kettirnir týnast. Meðan ég bjó í London var alltaf verið að bjóða okkur á allskonar viðburði langt fram í tímann. Badmintonmót sérstaklega og þá eru ferðir og hótel bókuð ár fram í tímann og það fór ægilega í taugarnar á fólki þegar við sögðumst ekki gefa ákveðið svar hvort við kæmum að dansa þjóðdansa í York eftir ellefu og hálfan mánuð.

Núna er ég að láta „vini“ mína á feisbúkk fara svo í taugarnar á mér þegar þeir koma með montstatusana í bunum alveg. ohhh búin að skrifa kortin, sleikja frímerkin, senda þau, fara í jólahlaðborð og á jólatónleika, búa til jólaglögg handa 100 manns, þrífa bak við eldhúsinnréttinguna, kaupa allar gjafirnar og pakka inn og baka 10 sortir með rassgatinu !!! aaaaandvarp…..

Hérna koma reglulega fjúkandi framhjá mér (eins og í kúrekamyndunum) stórar rykkúlur og sokkarnir verða næstum eftir þegar ég stíg í eitthvað jukk sem afkvæmið hefur sullað niður. Ég tala nú ekki um öll týndu draugatyggjón sem virðast bara gufa upp en ég finn þau svo alveg óvart. Úlfur hefur verið mjög duglegur að káma út gluggana þar sem við settum í þá jólalímmiða sem hann færir hingað og þangað og skilur eftir sig klístruðu puttaförin útum allt. Ég þarf næstum svona snjóflóðaneyðarhnapp ef ég opna eldhússkápana og ég ét kökurnar sem Tolli og Úlfur baka, jafnóðum og þær koma úr ofninum. Ég þarf að hengja forljótar jólakúlur neðst á jólatréð svo kettirnir geti leikið sér og brjóti ekkert. Ég fann parkódín sem rann út 2004 í lyfjaskúffunni minni og ég fæ ofsakvíða ef ég fer oní kjallara að ég rati ekki þaðan út aftur.  Ég panntaði 4 gjafir á netinu óeðlilega tímanlega og þær voru sendar 8 des og eru núna týndar í hinum konunglega pósti Englandsdrottingar.

Þrátt fyrir allt þetta er ég að horfa á sjónvarpið um konu sem á 11 ketti og aðra sem á apa……….

En núna er ég búin að stilla símann 1. október 2012… þá mun hann öskra á mig að byrja jólaundirbúniginn að fullum krafti og eiga desember bara frían. Ójá það verður sko algjör draumur. Allan desember mun ég láta alla vita mjög reglulega hvað ég hef það hriiiikalega næs. Hangi bara á kaffihúsum og jólaþorpum, stunda jólatónleika og ét yfir mig í jólahlaðborðum og á fræga ríka jólaleynivini og drekk marga lítra af jólaglöggi. Horfi á jólabíómyndir í ógeðslega hreina húsinu mínu með kertaljós og kósíheit í jólaprjónapeysu og fluffý sokkum og borða konfekt og drekk eðalrauðvín sem ég fékk frá leynivininum. Ó ákaflega verður gaman þá :D

Þessi póstur var skrifaður handa þeim sem eru með allt niðrum sig í jólastressinu – þið eruð ekki ein þarna úti !!!!

Góðar stundir og slakið á !

Meðfylgjandi mynd er úr eldhúsglugganum….. afskaplega jólaeg en þið sjáið ekki rykið í glugganum og dauðu plöntuna sem framdi sjálfsmorð í hengipottinum og alla skökku límmiðana nema þið gáið vel :)

Aumingja Úlfur, eymdin uppmáluð að fá kartöflu í fyrsta skipti í skóinn.

Hann boraði hendinni næstum í gegnum skóinn að gá hvort það væri ekki örugglega eitthvað annað þarna ofan í…… har har harrrr……

Svo var rauður dagur í dag á Undralandi og hann var allur rauður. Meira segja nærurnar voru rauðar og svo var hann með rauðu badminton úlnliðsböndin mín…. flottur !!!

Jólakortið 2011 – Tilraun 1.
Besta myndin………

…….. stuuuuuð !

Úlfur: Mamma hvað er þetta?
Ég: Svitasprey.
Úlfur: Má ég fá svona?
Ég: Já þegar þú verður unglingur.
Úlfur: Já en mamma ég er orðinn unglingur!
Ég: Já ok…… psssssst psssssssst

———————————-

Úlfur: Mamma ég er hættur að borða úr svona smábarnaskálum !
Ég: huhh
Svo skellti hann aftur diskaskúffunni og fékk sér cheerios í fullorðins skál…….. en amma hans fékk að borða jógúrtið sitt úr barbapabbaskálinni !

———————————–

Finnst ég alveg orðin huuuuundgömul þegar hann hagar sér svona !!!

Fjölskyldusamtal í morgun……….

Úlfur: Mamma má ég fara í götóttu heimabuxurnar því það er frí?
Ég: Ójá elsku barn !
Tolli: Djísússs hvað hann er líkur mömmu sinni !

Fór með úlfinn minn í hverfisbúðina, Bónus. Hann er voða duglegur að hjálpa mér og þykist setja í körfuna ýmsar nauðsynjar eins og snakk, ís, sælgæti og sokka (sem ég læt svo hverfa jafnóðum uppúr). Ég var næstum búin að finna allt sem okkur vantaði og í kerrunni var m.a risa stór vatnsmelóna og mjólkurvörur. Ég var að fara að kaupa salt og sný mér við þegar stráknum dettur í hug að setja sokkapar ofaní kerruna…… á hlið…… og BÚMMMMMM!!!! hún valt yfir hann með öllu draslinu í og kramdi hann. Þvílíkt skaðræðisöskur sem þýðir bara eitt…. hann meiddi sig!!! Og hann grét og grét og grét og ég var að reyna að hugga hann en á meðan gerði enginn neitt. Enginn spurði hvort hann væri ok eða hvort einhver gæti hjálpað mér að rétta við kerruna og týna upp allt draslið. Fólk bara þóttist ekki sjá þetta… en minna mátti nú sjá… organdi krakki eins og stunginn grís og ég að faðma hann og draslið og kerran útum allt.
En nei nei. Ein kerlingar píkan bara sparkaði innkaupapokanum mínum til hliðar (er umhverfisvæn með stóra strigapoka) til að hún gæti nú klofað fram hjá okkur og draslinu til að teygja sig í eitthvað í hillunni. Er hreinlega hægt að vera ööööömurlegri ???? Karlinn hennar rottaðist með henni meðfram veggjum og þóttist ekkert sjá né heyra… sömuleiðis herfan í símanum og fleira fólk sem var meter nálægt okkur þegar þetta gerðist.
Loksins þegar ég gat huggað hann og búin að reisa við kerruna og týna upp draslið og pokana drifum við okkur að borga og ég gaf þessu súra pakki drápsaugu ja svona eins og ég gat. Fattaði ekki fyrr en eftir á að ég hefði bara átt að skilja kerruna og draslið eftir þarna og fara annað því ekkert starfsfólk kom heldur að tjékka hvað gengi á…… og minna mátti nú heyra. En í staðinn borgaði ég þeim rúmar fokking 8 þús krónur !!!

Íslendinga skortir alveg einhverskonar samkennd og hjálpsemi. Mér er alveg sama þó einhver hneykslist að ég skuli segja þetta en þetta er bara satt. Eftir að búa lengi í Englandi sér maður bara betur og betur hvað við erum illa upp aldir smáborgarar. Fólk strunsar um hérna svartklætt (væntanlega því það er megrandi og prattískara) með nefið uppí loftið og klessir á mann búðarkerrum eða skellir á mann hurðum og sér ekkert nema rassgatið á sjálfum sér. Enginn segir góðan daginn……. eins og maður sé að þvinga suma til að heilsa ef maður býður góðan dag á leiðinni í leikskólann. Fólk kann ekki að fara í röð…. ekki einu sinni í strætó og hrúgast bara um ég ég ég ég ég var næstur !!!! Ég gæti haldið áfram en þá myndi ég örugglega gubba !!!

Ég leyfði Úlfi að eiga sokkana 3 pör af fagur bláum sokkum fyrir að vera duglegur að hjálpa mér í búðinni og hann lofaði að klifra svona aldrei aftur. Og ég held hann standi við það enda allur blár og marinn á bakinu og lærunum eftir innkaupakerruna.

Kannski ætti ég bara að hætta að pæla í þessu og truntast bara áfram eins og hinir…………. en ég held ekki……. trúi á gott karma og allt það…..
Verum spök og góðar stundir !

Gargggggggggg Gosi er búinn að finna matinn hennar Ponsu uppi í hillu……. Nú er ég ráðþrota.

Er að prófa að setja eitthvað hingað inn beint úr símanum.

Við mamma höfum farið í berjamó á sama staðinn okkar í mörg ár. Þetta er í einskinsmannslandi eða svo er okkur sagt. Þarna er vegur og 2 staurar (enginn girðing í kring) og keðja á nagla sem við bara losum og lokum á eftir okkur. Við leggjum bílnum þarna lengst fyrir innan og svo erum við eins og tvær beljur í móanum í nokkra tíma…. eða þangað til ég hætti að finna fyrir puttunum á mér.
Yfirleitt kemur enginn þarna. Stundum einstaka göngumaður með hund eða karl á hjóli en annars enginn.
En þennan fallega dag komum við akandi til baka og þá er jeppi við hliðið og leggur í veg fyrir okkur og einhver hlunkakarl stendur þarna fýldur á svip. Ég fer út úr bílnum og þá byrjar hann að þruma á mig að ég sé nú hérna í leyfisleysi og megi ekki keyra hérna og blalallalblalbalblalbllllblaaaaaa. Ja ég kem nú bara hérna einu sinni á ári með mjaðmaveika móður mína og við gætum nú bara aldrei skakklappast alla þessa leið héðan frá hliðinu og upp brekkuna uhhhhhhh ég fann hvernig allt blóðið fór uppí haus á mér… aðallega af hræðslu en ekki reiði (ef það hefði verið reiði hefði ég víst hjólað í hann) og varð örugglega eldrauð í framan.
Helv… karluglan búinn að eyðileggja fyrir okkur þennan fína berjatúr. Þarna eru engin skilti. Hvergi stendur því Lokað, Einkavegur, allur innakstur bannaður, reiðvegur eða öll berjatýnsla bönnuð !!! Ég er núna búin að spyrjast fyrir og jú jú við megum sko alveg vera þarna og honum kemur þetta bara ekki rassgat við…… svo um leið og það styttir upp skal sko farið í móann.
Guuuuð hvað er til mikið af leiðinlegu fólki ojjjjjjbara !!!! Skil ekki hvernig menn bara nenna þessu helv… tuði. En hann hleypti okkur síðan í gegn því við vorum svo sætar konur grrrrrrrrrr!!!!
Allavega þá hefur hann fengið all svakalegan hiksta eftir þetta og ég býð hann formlega velkominn á shit-listann minn !

Hérna sjáið þið svo eitt það fallegasta sem ég veit. Spikfeit bláber á þurru lyngi rétt áður en ég gleypi þau……. mmmmmmmmmm !!!

Ég vorkenni mér aldrei meira en þegar ég fæ gubbupest. Það gerist nú bara á nokkra ára fresti sem betur fer. En síðustu daga hef ég vorkennt mér enn meira en áður þar sem ég er ein heima með strákinn. Hann var veikur með skarlatssótt og ælu og niðurgangspest um leið STUUUUUUUÐ. Svo hresstist hann með viðbjóðslegum pensilínkúr, þar sem hann neitar að taka lyfin nema gegn greiðslu í formi sælgætis og síðan tók maginn á mér við þessu ógeði, uppköstum og húrru í marga daga.

Verst er að maður fær ekki eina mínútu á friði á klósettinu hérna heima. Ég brast næstum í grát af sjálfsvorkun þegar ég sat á kamrinum og strákurinn rétti mér stanslaust allskonar leikföng og setti í fangið á mér og bauðst til að skeina mig og feiti svangi kötturinn nuddaði sér grenjandi utan í lappirnar á mér og á meðan var bankað á útidyrahurðina. Garggggggggggg !!!!!

Er samt að reyna að sjá það jákvæða við þetta. Ég hleyp ekki í spik þessa dagana með steikaráti og bjórþambi og svo var ég svo heppin að vera búin með allan svona íþróttastyrkjaklósettsandpappír og hafði keypt mér rándýran Andrex skeini fyrir prinsessurassa.
Kannski hafa einhverjir karlmenn nú fengið hroll og misst alla lífslöngun að heyra að konur kúka ekki bara smákökum….. en það er nú satt því miður.

Læt fylgja með auglýsingu sem ég gerði fyrir landlæknisembættið 1700ogsúrkál um matareitranir….. mjög viðeigandi.