Fýla a.

Dásamlegt alveg að fljúga með Icelandair þessa dagana þar sem þeir bjóða orðið uppá þorrabakka !!! Nú bara komst ég í röfl gírinn……. þetta er nú bara einum of mikil remba að bjóða upp á eldgamlan alíslenskan mat með allri þeirri ógeðisfýlu sem honum fylgir. Hrolllllur.

Karlinn við hliðina á mér gæddi sér á einhverju súrmeti og fýlan barst hljóðlega um alla vélina í gegnum lokaða loftræstikerfið ahhhhhhhh lovely! Ég sat með trefil fyrir nefinu og hámaði í mig piparminntur meðan karlinn slafraði í sig súrmeti og einhverju öðru brúnu og bleiku Icelandic delicatessen .

Þetta var á leiðinni út.

Fýla b.

Á heimleiðinni var annarskonar fýla í gangi – sem kemur Icelandair ekkert við (nema hvað flugfreyjan í kallkerfinu var óendanlega fýluleg í röddinni).

Fyrir aftan mig sat pinkulítil japönsk kona. Hún var eins og svo margir japanskir túristar með hvíta læknagrímu fyrir andlitinu meðan hún labbaði í gegnum flugvöllinn. Danir eru nú svo ligeglad að í vegabréfseftirlitinu þurfti hún ekki einu sinni að taka niður grímuna þegar konan skoðaði myndina af henni í passanum….. var kannski með grímuna á passamyndinni??

Svo kom hún inní flugvélina og tók þá af sér grímuna þegar hún settist í sætið fyrir aftan mig… (því það eru engir sýklar í flugvélum – AKKÚRAT !!! ) Þá kemur í ljós að þetta var einmitt heimsmethafi kvenna í andfýlu 2012!!!

Ég sat við gluggann og hún fyrir aftan og var alltaf að kíkja út og þá skreið andfýlan meðfram glugganum og til mín AHHHHRRRHHHHH. Ég held hún hljóti að hafa haft munninn gersamlega troðfullan af skemmdum tönnum…. ég kúgast næstum því aftur að hugsa um þetta. Er mjög heppin að halda hárinu í hnakkanum og húðinni í andlitnu eftir þessa ferð hélt það myndi bara flettast af við svona eiturefnaárás. Var líka heppin að konan við hliðina á mér færði sig annað í vélina og ég gat hallað mér yfir sætið hennar að karlinum við hliðina og slapp því nokkuð vel.

Fýla c.

Svo endaði ég í  hálfgerðri fýlu sjálf því ég þurfti að grafa yarisinn út úr skafli á langtímastæðinu við Leifsstöð og þar sat ég svo pikkföst og var mokuð út á endanum. Kom ekki heim fyrr en tvö um nóttina og festi mig þá í innkeyrslunni. Stuuuuuð.

ps. á meðan ég skrifaði þetta fékk ég póst frá Icelandair (held þeir séu að fylgjast með mér) að biðja mig að taka þátt í þjónustukönnun…… lét þá vita að mér fannst þorrabakkagjörningurinn út í hött !

4 ár síðan þetta gerðist og Úlfurinn kom í heiminn. Finnst svo stutt síðan og tíminn fljúga svo hratt. Hann segist núna vera orðinn unglingur og hann sé alls ekkert barn. Hann klæðir sig sjálfur, borðar sjálfur, hellir sjálfur, o.s.frv. Hann veit að hann fær bílpróf 17 ára og getur ekki beðið….. spyr mjög reglulega hvort hann fari nú ekki að fá bílpróf. Ohhh það væri nú voða þægilegt ef hann mætti keyra bílinn fyrir mig – er svo hrædd að keyra sjálf í hálkunni.

Hérna er unglingurinn með kórónu á hausnum að fara að opna enn einn pakkann.

Til hamingju með daginn þinn Úlfur minn (átt eftir að skammast þín svakalega fyrir mig þegar þú getur farið að lesa þetta).
Mússímússssímússssssss

Gleðileg jól kæru vinir

Ég hata að skipuleggja mig langt fram í tímann. Undirmeðvitundin mín ruglar alltaf í mér og eitthvað fer skelfilega úrskeiðis. Yfirleitt verð ég veik eða einhver í fjölskyldunni verður veikur eða hrekkur uppaf, bíllinn bilar eða kettirnir týnast. Meðan ég bjó í London var alltaf verið að bjóða okkur á allskonar viðburði langt fram í tímann. Badmintonmót sérstaklega og þá eru ferðir og hótel bókuð ár fram í tímann og það fór ægilega í taugarnar á fólki þegar við sögðumst ekki gefa ákveðið svar hvort við kæmum að dansa þjóðdansa í York eftir ellefu og hálfan mánuð.

Núna er ég að láta „vini“ mína á feisbúkk fara svo í taugarnar á mér þegar þeir koma með montstatusana í bunum alveg. ohhh búin að skrifa kortin, sleikja frímerkin, senda þau, fara í jólahlaðborð og á jólatónleika, búa til jólaglögg handa 100 manns, þrífa bak við eldhúsinnréttinguna, kaupa allar gjafirnar og pakka inn og baka 10 sortir með rassgatinu !!! aaaaandvarp…..

Hérna koma reglulega fjúkandi framhjá mér (eins og í kúrekamyndunum) stórar rykkúlur og sokkarnir verða næstum eftir þegar ég stíg í eitthvað jukk sem afkvæmið hefur sullað niður. Ég tala nú ekki um öll týndu draugatyggjón sem virðast bara gufa upp en ég finn þau svo alveg óvart. Úlfur hefur verið mjög duglegur að káma út gluggana þar sem við settum í þá jólalímmiða sem hann færir hingað og þangað og skilur eftir sig klístruðu puttaförin útum allt. Ég þarf næstum svona snjóflóðaneyðarhnapp ef ég opna eldhússkápana og ég ét kökurnar sem Tolli og Úlfur baka, jafnóðum og þær koma úr ofninum. Ég þarf að hengja forljótar jólakúlur neðst á jólatréð svo kettirnir geti leikið sér og brjóti ekkert. Ég fann parkódín sem rann út 2004 í lyfjaskúffunni minni og ég fæ ofsakvíða ef ég fer oní kjallara að ég rati ekki þaðan út aftur.  Ég panntaði 4 gjafir á netinu óeðlilega tímanlega og þær voru sendar 8 des og eru núna týndar í hinum konunglega pósti Englandsdrottingar.

Þrátt fyrir allt þetta er ég að horfa á sjónvarpið um konu sem á 11 ketti og aðra sem á apa……….

En núna er ég búin að stilla símann 1. október 2012… þá mun hann öskra á mig að byrja jólaundirbúniginn að fullum krafti og eiga desember bara frían. Ójá það verður sko algjör draumur. Allan desember mun ég láta alla vita mjög reglulega hvað ég hef það hriiiikalega næs. Hangi bara á kaffihúsum og jólaþorpum, stunda jólatónleika og ét yfir mig í jólahlaðborðum og á fræga ríka jólaleynivini og drekk marga lítra af jólaglöggi. Horfi á jólabíómyndir í ógeðslega hreina húsinu mínu með kertaljós og kósíheit í jólaprjónapeysu og fluffý sokkum og borða konfekt og drekk eðalrauðvín sem ég fékk frá leynivininum. Ó ákaflega verður gaman þá :D

Þessi póstur var skrifaður handa þeim sem eru með allt niðrum sig í jólastressinu – þið eruð ekki ein þarna úti !!!!

Góðar stundir og slakið á !

Meðfylgjandi mynd er úr eldhúsglugganum….. afskaplega jólaeg en þið sjáið ekki rykið í glugganum og dauðu plöntuna sem framdi sjálfsmorð í hengipottinum og alla skökku límmiðana nema þið gáið vel :)

Aumingja Úlfur, eymdin uppmáluð að fá kartöflu í fyrsta skipti í skóinn.

Hann boraði hendinni næstum í gegnum skóinn að gá hvort það væri ekki örugglega eitthvað annað þarna ofan í…… har har harrrr……

Svo var rauður dagur í dag á Undralandi og hann var allur rauður. Meira segja nærurnar voru rauðar og svo var hann með rauðu badminton úlnliðsböndin mín…. flottur !!!

Jólakortið 2011 – Tilraun 1.
Besta myndin………

…….. stuuuuuð !

Úlfur: Mamma hvað er þetta?
Ég: Svitasprey.
Úlfur: Má ég fá svona?
Ég: Já þegar þú verður unglingur.
Úlfur: Já en mamma ég er orðinn unglingur!
Ég: Já ok…… psssssst psssssssst

———————————-

Úlfur: Mamma ég er hættur að borða úr svona smábarnaskálum !
Ég: huhh
Svo skellti hann aftur diskaskúffunni og fékk sér cheerios í fullorðins skál…….. en amma hans fékk að borða jógúrtið sitt úr barbapabbaskálinni !

———————————–

Finnst ég alveg orðin huuuuundgömul þegar hann hagar sér svona !!!

Fjölskyldusamtal í morgun……….

Úlfur: Mamma má ég fara í götóttu heimabuxurnar því það er frí?
Ég: Ójá elsku barn !
Tolli: Djísússs hvað hann er líkur mömmu sinni !

Fór með úlfinn minn í hverfisbúðina, Bónus. Hann er voða duglegur að hjálpa mér og þykist setja í körfuna ýmsar nauðsynjar eins og snakk, ís, sælgæti og sokka (sem ég læt svo hverfa jafnóðum uppúr). Ég var næstum búin að finna allt sem okkur vantaði og í kerrunni var m.a risa stór vatnsmelóna og mjólkurvörur. Ég var að fara að kaupa salt og sný mér við þegar stráknum dettur í hug að setja sokkapar ofaní kerruna…… á hlið…… og BÚMMMMMM!!!! hún valt yfir hann með öllu draslinu í og kramdi hann. Þvílíkt skaðræðisöskur sem þýðir bara eitt…. hann meiddi sig!!! Og hann grét og grét og grét og ég var að reyna að hugga hann en á meðan gerði enginn neitt. Enginn spurði hvort hann væri ok eða hvort einhver gæti hjálpað mér að rétta við kerruna og týna upp allt draslið. Fólk bara þóttist ekki sjá þetta… en minna mátti nú sjá… organdi krakki eins og stunginn grís og ég að faðma hann og draslið og kerran útum allt.
En nei nei. Ein kerlingar píkan bara sparkaði innkaupapokanum mínum til hliðar (er umhverfisvæn með stóra strigapoka) til að hún gæti nú klofað fram hjá okkur og draslinu til að teygja sig í eitthvað í hillunni. Er hreinlega hægt að vera ööööömurlegri ???? Karlinn hennar rottaðist með henni meðfram veggjum og þóttist ekkert sjá né heyra… sömuleiðis herfan í símanum og fleira fólk sem var meter nálægt okkur þegar þetta gerðist.
Loksins þegar ég gat huggað hann og búin að reisa við kerruna og týna upp draslið og pokana drifum við okkur að borga og ég gaf þessu súra pakki drápsaugu ja svona eins og ég gat. Fattaði ekki fyrr en eftir á að ég hefði bara átt að skilja kerruna og draslið eftir þarna og fara annað því ekkert starfsfólk kom heldur að tjékka hvað gengi á…… og minna mátti nú heyra. En í staðinn borgaði ég þeim rúmar fokking 8 þús krónur !!!

Íslendinga skortir alveg einhverskonar samkennd og hjálpsemi. Mér er alveg sama þó einhver hneykslist að ég skuli segja þetta en þetta er bara satt. Eftir að búa lengi í Englandi sér maður bara betur og betur hvað við erum illa upp aldir smáborgarar. Fólk strunsar um hérna svartklætt (væntanlega því það er megrandi og prattískara) með nefið uppí loftið og klessir á mann búðarkerrum eða skellir á mann hurðum og sér ekkert nema rassgatið á sjálfum sér. Enginn segir góðan daginn……. eins og maður sé að þvinga suma til að heilsa ef maður býður góðan dag á leiðinni í leikskólann. Fólk kann ekki að fara í röð…. ekki einu sinni í strætó og hrúgast bara um ég ég ég ég ég var næstur !!!! Ég gæti haldið áfram en þá myndi ég örugglega gubba !!!

Ég leyfði Úlfi að eiga sokkana 3 pör af fagur bláum sokkum fyrir að vera duglegur að hjálpa mér í búðinni og hann lofaði að klifra svona aldrei aftur. Og ég held hann standi við það enda allur blár og marinn á bakinu og lærunum eftir innkaupakerruna.

Kannski ætti ég bara að hætta að pæla í þessu og truntast bara áfram eins og hinir…………. en ég held ekki……. trúi á gott karma og allt það…..
Verum spök og góðar stundir !

Gargggggggggg Gosi er búinn að finna matinn hennar Ponsu uppi í hillu……. Nú er ég ráðþrota.

Er að prófa að setja eitthvað hingað inn beint úr símanum.

Við mamma höfum farið í berjamó á sama staðinn okkar í mörg ár. Þetta er í einskinsmannslandi eða svo er okkur sagt. Þarna er vegur og 2 staurar (enginn girðing í kring) og keðja á nagla sem við bara losum og lokum á eftir okkur. Við leggjum bílnum þarna lengst fyrir innan og svo erum við eins og tvær beljur í móanum í nokkra tíma…. eða þangað til ég hætti að finna fyrir puttunum á mér.
Yfirleitt kemur enginn þarna. Stundum einstaka göngumaður með hund eða karl á hjóli en annars enginn.
En þennan fallega dag komum við akandi til baka og þá er jeppi við hliðið og leggur í veg fyrir okkur og einhver hlunkakarl stendur þarna fýldur á svip. Ég fer út úr bílnum og þá byrjar hann að þruma á mig að ég sé nú hérna í leyfisleysi og megi ekki keyra hérna og blalallalblalbalblalbllllblaaaaaa. Ja ég kem nú bara hérna einu sinni á ári með mjaðmaveika móður mína og við gætum nú bara aldrei skakklappast alla þessa leið héðan frá hliðinu og upp brekkuna uhhhhhhh ég fann hvernig allt blóðið fór uppí haus á mér… aðallega af hræðslu en ekki reiði (ef það hefði verið reiði hefði ég víst hjólað í hann) og varð örugglega eldrauð í framan.
Helv… karluglan búinn að eyðileggja fyrir okkur þennan fína berjatúr. Þarna eru engin skilti. Hvergi stendur því Lokað, Einkavegur, allur innakstur bannaður, reiðvegur eða öll berjatýnsla bönnuð !!! Ég er núna búin að spyrjast fyrir og jú jú við megum sko alveg vera þarna og honum kemur þetta bara ekki rassgat við…… svo um leið og það styttir upp skal sko farið í móann.
Guuuuð hvað er til mikið af leiðinlegu fólki ojjjjjjbara !!!! Skil ekki hvernig menn bara nenna þessu helv… tuði. En hann hleypti okkur síðan í gegn því við vorum svo sætar konur grrrrrrrrrr!!!!
Allavega þá hefur hann fengið all svakalegan hiksta eftir þetta og ég býð hann formlega velkominn á shit-listann minn !

Hérna sjáið þið svo eitt það fallegasta sem ég veit. Spikfeit bláber á þurru lyngi rétt áður en ég gleypi þau……. mmmmmmmmmm !!!

Ég vorkenni mér aldrei meira en þegar ég fæ gubbupest. Það gerist nú bara á nokkra ára fresti sem betur fer. En síðustu daga hef ég vorkennt mér enn meira en áður þar sem ég er ein heima með strákinn. Hann var veikur með skarlatssótt og ælu og niðurgangspest um leið STUUUUUUUÐ. Svo hresstist hann með viðbjóðslegum pensilínkúr, þar sem hann neitar að taka lyfin nema gegn greiðslu í formi sælgætis og síðan tók maginn á mér við þessu ógeði, uppköstum og húrru í marga daga.

Verst er að maður fær ekki eina mínútu á friði á klósettinu hérna heima. Ég brast næstum í grát af sjálfsvorkun þegar ég sat á kamrinum og strákurinn rétti mér stanslaust allskonar leikföng og setti í fangið á mér og bauðst til að skeina mig og feiti svangi kötturinn nuddaði sér grenjandi utan í lappirnar á mér og á meðan var bankað á útidyrahurðina. Garggggggggggg !!!!!

Er samt að reyna að sjá það jákvæða við þetta. Ég hleyp ekki í spik þessa dagana með steikaráti og bjórþambi og svo var ég svo heppin að vera búin með allan svona íþróttastyrkjaklósettsandpappír og hafði keypt mér rándýran Andrex skeini fyrir prinsessurassa.
Kannski hafa einhverjir karlmenn nú fengið hroll og misst alla lífslöngun að heyra að konur kúka ekki bara smákökum….. en það er nú satt því miður.

Læt fylgja með auglýsingu sem ég gerði fyrir landlæknisembættið 1700ogsúrkál um matareitranir….. mjög viðeigandi.

Tók þessa mynd á mesta annatímanum um fimmleytið í Hveragerði. Eins og þið sjáið er alveg brjáluð traffík, framúrakstur og glannaskapur í gangi.

Minnir mig á ferð sem við fórum einu sinni frá vestur London til Birmingham í bíl. Umferðin var svakaleg og við vorum farþegar með kínveskum, laglausum vinum okkar sem voru með kínveska karaokee diska í bílnum og sungu og sungu á leiðnni. Ég tók undir þegar Abba eða aðrir þekktir slagarar komu inná milli. Við sungum Tolla í svefn fyrstu 10 mínúturnar með Fernandooooo og 2 klukkustundum síðar vaknar hann og teygir úr sér og spyr hvort við séum komin. Uhhhh nei við vorum ekki einu sinni komin út úr borginni og áttum fleiri klukkutíma af þessu gauli fyrir höndum. Við vorum pikkföst í föstudagstraffíkinni og lentum svo í svipuðu á leiðinni til baka í sunnudagstraffíkinni. Eftir þetta fórum við alltaf á okkar eigin bíl með okkar eigin mússík þegar við fórum þangað upp eftir.

Sé ekki eftir að hafa flutt hingað í Hveró úr stórborginni… væri samt fínt ef maður gæti bara tekið lestina til Reykjavíkur. Ég sakna lestakerfisins sveimér þá.

Úlfur spurði mig á sunnudaginn þegar ég sagði að hann yrði að fara í fínum fötum í afmæli, – mamma mín ætlar þú í ofurhetjubuxunum í afmælið??

Já ég á ofurhetjubuxur liggaliggalá. Þetta eru svona þröngar hlaupabuxur með endurskinsmunstri. Ég hef aldrei skilið þegar ég hef séð algjörar jussur í svona brókum úti að skokka með rassinn út í loftið. En vá núna veit ég alveg hvað málið er þetta er greinilega alveg að virka. Maður bara mokar spikinu oní brækurnar og reimar svo fyrir. Þetta er eins og kafarabúningur alveg nýðþröngt og heldur öllu saman.  Keppirnir hristast ekkert eins og vanalega eða sveiflast upp og niður. Áður fyrr fannst mér ég vera að slitna í sundur þegar þetta slettist allt saman til.
Ekki nóg með að þetta haldi manni saman þá sýnist maður meiri kroppur (ótrúlegt en satt) og maður fær svona leðurblökukonusyndrome og vill meira segja taka spretti og stökkva yfir skurði og byggingar og bjarga fólki og köttum úr lífsháska. Það sem ætti að fylgja svona buxum er Zorrogríma yfir augun, þá yrði pakkinn fullkomnaður og kannski skikkja.
Ekki er það verra að ofurbomban Jordan á alveg eins brækur og ég…… ég er samt aðeins meira töff sýnist mér og er samt með minni brjóst, minna hár og minni brúnku… og minni hné.

Myndin er fengin að láni hjá zimbio
ps. ég fór ekki í ofurhetjubuxunum í afmælið!

Fyrsta uppskera sumarsins komin í hús tatatatatratatarrataaaa !!!

Að brjóta saman þvott er hin mesta hugleiðsla. Ef ég fæ frið til þess….. yfirleitt geri ég þetta á kvöldin í friði og ró yfir sjónvarpinu en þennan fallega dag var fjallið eitthvað að fara í taugarnar á mér og ég ákvað að brjóta þetta saman í stofunni með mússík á. Ég man ekki nákvæmlega hvaða lag var í gangi en stubburinn var í ægilega góðu skapi og var að dansa og garga eitthvað. Svo sagði hann allt í einu – mamma sjáðu!! Sjáðu rassinn minn!! Ég leit upp úr hugleiðsluástandinu og sá þá bara bera rassaboruna dilla sér til hægri og vinstri. Fyrst þóttist ég ekki sjá þetta (veit ekki hvað á að gera í svona stöðu, ég á enga uppeldishandbók) en þegar hann bakkaði í áttina að mér aftur með afturendann beran ákvað ég að stoppa þetta stripp.

Hver kenndi þér að gera svona??? – sagði ég reið (en inní mér öskraði ég úr hlátri) og reyndi að hafa gribbusvipinn á mér.
Enginn ! – galaði hann á móti og hélt áfram að dilla sér.
Maður gerir ekki svona !! Hvar sástu einhvern gera svona ??? Spurði ég .
Hjá Aðalsteini !

Aðalsteinn er semsagt 4ra ára frændi hans sem er í miklu uppáhaldi hjá honum. Ég fór nú að ganga á tengdafjölskylduna þar sem hann var í passi, og þá hafði tengdó leyft þeim að horfa á Sveppa. Og jú jú Sveppi er auðvitað barnastjarna og þeim finnst hann svakalega skemmtilegur svo hún setti bara Sveppa DVD í tækið og svo fór hún að vaska upp eða eitthvað.
Þeir semsagt góndu á efni sem heitir Ameríski draumurinn og spóluðu aftur og aftur á einhvern berrassaðan karlstrípaling!!! Stuuuuuuð !!! Aðalsteinn kann að spóla (ég ætla aldrei að kenna Úlfi að spóla…. ekki fyrr en hann fær sitt eigið DVD tæki í fermingagjöf eftir 11 ár).

Nú er ég búin að siga barnanefndarnefnd á mágkonu mína og tengdamóður og verður vonandi DVD tækið, tölvan og video tekið af heimilinu. Svo ætla ég í mál við Sveppa fyrir að vera ekki fyrirmyndar barnastjarna í einu og öllu….. og þegar ég vinn málið ætla ég að stofna samtök fyrir óörugga foreldra með uppeldiskvíða, og fara svo í nudd fyrir afganginn.

Ps. Sá eitthvað í bakaríinu sem heitir Múnsnúður…. keypti svoleiðis og át með bestu lyst. Finn ekkert íslenskt orð yfir orðið að múna samt sem áður hmmm skrítið. Auglýsi eftir því hér með. Takk fyrir.

Úlfur minn var að teikna sjálfsmynd. Sýnist þetta bara vera alveg nákvæmlega eins og hann :)
Hann sagði að þetta væri Úlfur með gleraugu og augu. Verður listamaður eins og mamma sín…… og mun því vinna á mac en ekki pc – hjúkkett elsku barn.

Bara smá montrassastælar í gangi…. búin að taka eina mynd á dag í 500 daga. Notast við myndavélarnar mínar, vefmyndavélina í tölvunni eða símann. Til hamingju ég !

Hérna eru 500 myndir !

Veit ekki hvað ég held þessu áfram lengi en þetta er komið uppí ákveðinn vana að taka mynd á dag. Hef alltaf ætlað teikna eina mynd á dag en það var of mikið vesen…. tek það kannski upp síðar…. held að sumar myndirnar yrðu nú ansi litlar og ómerkilegar.

Hveragerðisbær er að standa sig vel í niðurskurðinum í kreppunni. Úlfur sagðist hafa fengið naglasúpu í hádegismatinn í dag í leikskólanum. Húrra fyrir því.