…….. þetta sagði ég vini mínum í London einu sinni þegar hann vildi fara á Mac Donalds. Reyndar er þetta bara lygi. Í rauninnni ætti ég að vera grænmetisæta því ég er með móral í næstum hvert skipti sem ég háma í mig kjöt. Ég veit hvernig þetta gengur fyrir sig. Beljan eða lambið er ekki skotin í túnfætinum heima nei henni er druslað landið þvert og endilangt í bíl og svo drepin. Við vitum ekki hvaðan kjötið okkar kemur, hvað dýrið hefur fengið að borða og fleira í þeim dúr sem hefur svo endanleg áhrif á bragðið á steikinni.

Ísland er amk 10 árum á eftir Bretlandi í þessum málum. Aðbúnaður dýra er mönnum þar mikið hjartans mál. Að ræða um þessi mál við fólk hérna (og oft fólk sem telur sig ákaflega gáfað og klárt) er eins og að tala við mjólkurfernu. Augun eru tóm og andlitið eins og spurningamerki og svo fær maður bara til baka…… afhverju þurfa hænurnar að vera hamingjusamar…. þær þekkja ekkert annað en að vera í búrum………. blablbllbabllbllbl ertu að tala eða skíta????

Fólk rýkur upp til handa og fóta ef það eru tilboð á sprautusöltuðum kjúklingabringum í Bónus, skoðar bara verðið og hrúgar þessu svo á pönnu með chicken tonight sósu. Við eigum að bera virðingu fyrir matnum og hugsa aðeins lengra en bara um verðmiðann. Börn vita ekki einu sinni lengur hvaðan eggin koma og hvernig mjólkin verður til…….. en vita að gulrætur eru hollt Latabæjarnammi ásamt aspartamfullum vítamínum……. reyndar fara þau kannski í vísindaferðir á bóndabæi og kjúklingabú með leikskólunum…….

Almáttugur hvað ég gæti rausað…. en látum þetta nægja með þessu fína videoi….. passið ykkur, þetta er EKKI FYRIR VIÐKVÆMA.
Verði ykkur að góðu !

Fór út að hlaupa í morgun. Fékk einhverja óstjórnlega löngun til að fara út að hlaupa í rigningunni og stappa í pollum og láta rigna uppí nefið á mér eins og maður gerði þegar maður var stubbur. Þá gat maður hlaupið endalaust en nú er sagan önnur. Ég hljóp út innkeyrsluna eins og vindurinn. Síðan upp götuna og þá ekki eins og vindurinn heldur eins og fyllibytta sem er að reyna að standa í lappirnar. Endilega mætti ég þá hópi útlendinga með stórar myndavélar um hálsinn. Þá gat ég nú ekki gefist upp og gaf í og þóttist njóta þess í botn með tannkremsbros, brjóstin út í loftið og með háum hnélyftum og ákaflega glæsileg að sjá.

Þegar ég var komin framhjá liðinu hélt ég að lungun myndu springa og ég myndi hrökkva úr kjálkalið þar sem ég var orðin svo móð. Ég þurfti að hrækja og snýta mér og ég gapti svo mikið að ég fékk kul í endajaxlana og verk í hnakkann og ofaní herðablöð.
Helv…. er ég orðin gömul og lúin. Maður er alveg eins og bílskrjóður sem væri löngu búið að selja í brotajárn eða gamall hundur sem yrði bara lógað sveimér þá úffff. Gæti ekki hlaupið undan brjáluðum ninja eða hlaupið uppi innbrotsþjóf………ennþá………..! Framhald síðar………….

Nú er ég alveg eins og týpísk sjómannskerling….. Karlinn kominn á skerið og í tilefni dagsins fór ég úr herfugallanum, þreif bílinn og fór sjálf í jólabaðið, setti á mig maskara og fór í pils. Það var svo mikið myrkur, rigning og rok þegar ég sótti hann, að hann tók ekki eftir neinu. Heppin var ég að splæsa ekki í alvöru litun og plokkun, kantskurð, strípur og vesen.

Mikið er nú gott að vera búin að fá hann heim í kotið og Úlfur er hæst ánægður með að fá að hlusta á eitthvað annað en vaðalinn í mér allan daginn. Ég syng bara skrítnar vísur og þramma með hann í göngu eins og óð manneskja alla daga. Dauðfeginn að fá pabba sinn til að djöflast með sig. Jæja best að fara að koma sér í bælið svo ég geti horft á leikinn í fyrramálið. Finnst við hæfi að hafa froskalappir og snigla í morgunmat meðan maður gónir á þetta. Höfum ekki séð handboltaleik síðan 2001 og þekkjum engan í liðinu, ja nema þjálfarann sveimér þá. ÁFRAM ÍSLAND !!!

Blómadagarnir…….hvar á ég að byrja eiginlega?? Gæti sagt svoooo margt núna en þori það ekki. Held að hingað kæmi fólk með kyndla, fransbrauð og heygaffla, ég yrði grítt og húsið mitt brennt, best að halda kj… bara. Er ekki þessi fólksskrúðgönguókeypisísallirístílsveitaballatýpa, þó ég búi í rauða hverfinu!!!!

Var afskaplega menningarleg í dag og tók mér alvöru fæðingarorlofsdag með frænku minni og fór á listasafn Árnesinga, Bónus og í Eden. Finnst Eden alltaf vera að verða minna og minna eftir því sem árin líða……. kannski er ég bara að stækka. Svo uppgötvuðum við algjöra gullnámu en það er Álnavörubúðin. Nú bíð ég bara spennt eftir að krumpugallar og axlapúðar komi í tísku ásamt frotte blússum og bleikum leðurjökkum og kabbojskóm. Læt hérna fylgja með mynd af mér í krumpugalla….. get nú ekki sagt að hann grenni mig, hækki mig eða fegri á nokkurn hátt…….í grænum og fjólubláum pastellitum – æði alveg með pinnahælum og sígarettu.

Fór með Úlf til barnalæknis í dag í smá tjékk. Viktun og allskonar klípingar og potanir. Stubbur er bara fínn og allt gengur vel er farin að gapa eins og þorskur þegar hann fær graut og banana og vill bara meira og meira. Orðin hlussa 6.950 kg og 65 cm, tæpur metri að hann nái mér í hæð. Verður aldeilis fínt þegar hann fer að passa í krumpugallana mína, spara stórpening þar alveg hoho.

Jeminn hvað ég er orðin mikil kerling. Ákvað að vaka til að horfa á Rögnu keppa í badmintoninu núna klukkan 1.20 og ég er alveg í vandræðum að halda augunum opnum. Ef við fórum eitthvað út á lífið í London, yfirleitt í kínveskt karaokee eða í grillveislu eða bæði, þá var alltaf miðað við að maður næði síðustu lest heim annars var maður bara strand. Gillin byrjuðu þá snemma eða jafnvel um klukkan 6 um kvöldið og svo varð maður að drífa sig heim um hálf eitt þegar síðustu lestarnar voru að fara. Þannig að maður var komin í bólið á skikkanlegum tíma. Hérna gufast fólk um til ja tíu eða ellefu og fara þá í partý og svo um eitt eða tvö er farið út að djamma.
Á þeim tíma er handónýtt að reyna að ná í leigubíl. Lentum aldeilis í því einu sinni þegar við komum á föstudegi með flugrútunni á BSÍ og ekki sjéns að fá leigubíl því þeir voru allir að keyra fólk í bæinn grrrrrrrrrrrrrrrr…… skil ekki alveg þennan helv… kvóta sem er á leigubílaleyfunum. Ef einhver dúd á sér þann draum heitastan að keyra leigubíl þá má hann það ekki því það eru bara til ákveðið mörg leyfi í landinu. Fáránlegt alveg. Jæja þá er ég farin að röfla og er almennilega vöknuð best að fara að poppa………

Það er aldeilis nóg að gera og bara með eitt barn. Ég sem ætlaði að nota taubleyjur í bland……… sé ekki hvernig formæður okkar með krakkaskara höfðu nokkurn tíma til að þvo bleyjur sveimér þá. Ég rétt næ að fara yfir póstinn minn, þvo þvott og vinna smávegis á daginn sem annars flýgur áfram í bullandi bleyjuskiptum, brjóstagjöfum og grautarmalli með tilheyrandi brjóstaþoku. Veit varla hvað snýr upp eða niður lengur og er löngu hætt að greiða mér eða mála mig um augun.

Amma Sigga var búin að segja mér að það yrði ekki stundarfriður hérna í Hveragerði fyrir endalausum gestagangi. Hún reyndist sannspá, ég þori varla á klósettið því þá er einhver kominn í heimsókn og dyrabjallan er steindauð af álagi.
En það er bara gaman að fá góða gesti og ég kann núna að búa til skítsæmilegt kaffi og baka snúða.

Hérna er ekki jafn fjörugt mannlíf snemma á morgnana eins og í London. Klukkan 6 og 7 var allt orðið iðandi af fólki, allir á leið í vinnu eða skóla í lest eða strætó. En hérna á morgnana ja….. ég hitti hund sem var að skíta á umferðareyju. Allt er lokað til hádegis nema bakaríið. Fólk heldur örugglega að ég sé túristi (ef einhver hefur séð mig hehe). Með húfu (því ég nenni ekki að greiða mér því hárið er orðið alveg eins og páfagaukarass) og í vindúlpu og gönguskóm, arkandi á morgnana með kerruna um bæinn.
Ég fann svo húsið sem mamma mín fæddist í. Það er svo lítið að sjónvarpið okkar kæmist trúlega ekki inn nema taka niður vegg. Nú er öldin önnur og maður þarf hreinlega kjallara undir risa húsið sitt til að geyma allar gersemarnar sem maður er búinn að sanka að sér.

Held líka að ég sé búin að fara í búðir fyrir lífstíð. Þurfti að fara í IKEA um daginn að kaupa skúffur og dró Siggu systur með mér. Henni þykir mjög gaman að snúbbast í svona búðum og er heillengi að skoða draslið meðan ég arka áfram og andvarpa hvað þetta sé nú hræðilega leiðinlegt. Finn hvernig lífskrafturinn bara lekur úr mér á svona stað. Nú fer ég ekki í svona leiðangra nema brýna nauðsyn beri til og auðvitað fann ég engar skúffur og Úlfur er enn með fötin sín í pokum greyið. Vona að ég finni eitthvað handa honum áður en hann giftir sig. Einhverjar hugmyndir hvar er hægt að fá kommóður…. ekki of stórar og ekki of stífar og þær verða að vera ennþá kúl þegar hann er orðinn gaur ????

Einu sinni fór ég til spákonu sem spáði í engla- og tarotspil einhversstaðar uppí sveit nálægt Cambridge. Hún hét Kylie en var ekkert lík Kylie Minouge heldur alger andstæða hennar, frekar feit og púkó. Hún sá ekki mikið í spilunum mínum annað en kassa. Sagði að ég ætti kassa á mörgum stöðum og meira segja að það væru kassar þar sem ég svæfi. Jú jú mikið rétt. Búslóðin okkar var á víð og dreif. Smotterí í kjallaranum hjá ömmu, slatti í geymslu í Garðabæ, smávegis hjá múttu og sömuleiðis Siggu systur, eitthvað í Hafnarfirði og eitthvað sem ég er löngu búin að gleyma á gamla vinnustaðnum mínum. Og jú það voru kassar í svefnherberginu ofan á fataskápnum, þetta var þegar við bjuggum með glæsimennunum í Bow í London. Kylie sagði mér að það myndi ekkert merkilegt gerast í lífi mínu fyrr en ég væri búin að leysa úr þessari kassaflækju, þangað til væri ég hálf stopp.

Semsagt nú hlýtur bara allt að fara að gerast. Við erum búin að fara margar ferðir í sorpu með gamla tóma kassa. Ég flokka og skoða og raða og hendi alla daga samt á ég helling eftir, og búin að finna þvílíka fjársjóði. Fann m.a fermninganærbuxurnar mínar. Mamma valdi þær og keypti handa mér í H-búðinni í garðabæ. Risa stórt, teygt og togað frotté nærhald. Eins gott að fermast ekki í gömlum nærbuxum, jesús minn. Held að fermingastúlkur í dag fermist í g-streng eða jafnvel nærbuxnalausar miðað við hvað þetta eru orðnar miklar píur. Farnar að fara í vax, förðun, hárgreiðslu og táneglur og brúnkusprey fyrir stóra daginn (sama rútína og hjá klámmyndastjörnu sveimér þá).

Svo fann ég allskonar annað góss. Minningarbækur úr grunnskóla, amerískar alfræðiorðabækur 23 bindi síðan 1963 og hálft tonn að þyngd, fáránlega stutta kjóla, eggjasuðuvél, moonboots og fleira þarfaþing.
Það ættu allir að flytja reglulega. Svakalega gott að taka svona til hjá sér. Mér líður eins og nýhreinsuðum hundi eftir þetta allt saman vofffff vúfffff !!!!
Veit einhver um góða spákonu eða spámiðil? - þarf að fara að fá á hreint hvað tekur við nú þegar kassadæmið er búið.

Þegar ég bjó í Garðabænum í den var kona sem bjó ekki langt frá okkur, ævinlega kölluð fína frúin. Hún bar þetta heiti með rentu þar sem hún þótti ákaflega fín með sig. Hún bjó í hvítu fallegu einbýlishúsi með fallegum garði. Oftar en ekki sást til hennar með ryksuguna á lofti í garðinum. Hún ryksugaði beðin og húsið að utan enda var allt ævinlega spikk og span þar á bæ.
Nú verð ég að passa mig að fá ekki þetta sama viðurnefni hérna í Hveragerði þar sem ég er búin að vera að pempíast hérna í kringum húsið síðustu daga við að týna upp rusl og reita arfa. Forvitnir bæjarbúar keyra súper hægt hérna framhjá eða stoppa og góna hreinlega á húsið og eru ekkert að fela það. Er búin að vera ofvirk með skúringafötuna, arfaklóruna, sláttuorfið og borvélina til skiptis……..Dauðlangar alveg að truntast út með ryksuguna og sjúga bara draslið og rykið upp……sé þetta alveg í hyllingum. Gæti hreinsað rennurnar og blómabeðin og og og…..

Er reyndar hræddum að ég fengi þá annað viðurnefni sem önnur kona var með í næstu götu við mig í gamla daga. Brjálaða konan. Hún og karlinn hennar voru bara kölluð brjálaða fólkið og vorum við krakkarnir alveg skíthrædd við þau. Við stofnuðum leynifélag og njósnuðum um þau því sagan segir að þau hafi skotið bæði ketti og endur sem voguðu sér í garðinn þeirra. Væntanlega voru þetta sára saklaus hjónakorn eins og ég og Tollfríður. Allavega stóð aldrei neitt merkilegt í skýrslunum sem við skiluðum inn um njósnaferðirnar nema þau væru í garðinum að reyta arfa…..

Fólk er búið að vera að skipa mér að halda áfram að skrifa á síðuna mína. Veit ekki alveg hvað ég þori að segja mikið frá lífinu hérna. Sýnist ég reyndar ekkert þurfa að grafa upp pinnahæla og varalit, nóg að finna flíspeysu og crocks skó og þá fell ég alveg inní bæjarlífið. Er að læra á allt saman hér á bæ og veit t.d að það þýðir ekki baun að reyna að glenna sig í Bónus seinnipartinn á föstudegi nema ég vilji troðast undir hjólhýsapakkinu sem er að þvælast þarna á planinu á leið í sveitina. Ef ég fer á Selfoss eða út á bensínstöð þá hitti ég alltaf einhvern sem ég þekki. Ég fann jarðskjálftann í gær. Mér finnst hveralykt góð mmmmmm. Búin að fá mér göngu og stíga oní drulluhver og finna borð útí móa sem selur hverabrauð á 300 kall ahhhhhhhh bara gaman. Og að keyra í bæinn er bara kökusneið. Við erum jafnlengi að keyra til Reykjavíkur og fara í kaffi til ömmu eins og þegar við vorum að fara í bæinn í dim sum í London í Chinatown. Það er engin spurning, Hveragerði er rómantískasta úthverfi Reykjavíkur :)

ps. búin að komast að því hvernig ég kveikji á bakarofninum svo núna getur stanslaus kökubakstur hafist um leið og ég nenni í búðina.

Ofboðslega hef ég mikið að gera, enginn bloggtími….. Er ekki enn orðin nettengd hef heldur engan tíma til að hanga á netinu. Sýnist ég gera lítið annað næstu árin en að reita arfa og stinga upp njóla og mála húsið og fara með drasl í Sorpu!
Er orðin virðuleg húsfrú í eigin húsi LOKSINS. Er samt ennþá óttalega herfuleg…… pinnahælarnir, rúllurnar og rauði varaliturinn enn oní kössum sem liggja á víð og dreif um húsið.
Veit ekki hvað ég þori að skrifa mikið um lífið hérna………. vil nú ekki verða bloggtíkin í bænum alveg strax. Sýnast nágrannarnir bara vera nokkuð normal svona við fyrstu sýn allavega…….farin að sakna Tarzans sveimér þá!!!!

Jæja er flutt heim eftir sjö ár í útlegð. Auðvitað er allt best hérna, vatnið, loftið, veðrið o.s.frv. Nema verðlagið. Strax búin að röfla í starfsmanni (unglingi) Bónus útaf grænmeti. Er hætt núna. Verð í hýði næstu daga að safna kröftum fyrir næstu törn. Meira síðar.

Tolli minn á afmæli í dag. Til lukkkku smakkkkkkkkk (beljukoss)

Hérna er hann og Úlfur í Green Park í sólbaði.

Í tilefni dagsins fékk hann bók frá mér og Úlfi. Ég hafði safnað saman helling af myndum síðan við fluttum hingað út og skrifaði smávegis texta með og lét prenta og binda inn.

Það er alveg ómögulegt að gefa karlmönnum gjafir. Allavega er minn mikill græjukarl og það væri ekki sjéns að ég gæti valið tæki og tól sem hentaði honum. Ég vil alveg eins bara kaupa eitthvað sem fæst í Tesco eins og þegar ég var næstum búin að kaupa dvd spilarann þar og hann var ekki dolby digital eða surround THX eitthvað minnir mig…… og ég fékk ekki að kaupa hann. Eins og hann var ódýr og smart.
Man þegar við systur vorum að velja afmælis og jólagjafir handa pabba (mamma þurfti nú oft að hjálpa) en þá voru þetta yfirleitt inniskór, rakgræjur eða bækur. Einu sinni gaf ég honum fullan ruslapoka af Freyju Hrís sem var uppáhalds nammið hans þegar ég var komin í þrot þar sem hann átti nýja inniskó. Hann var nú alveg hæst ánægður með þá gjöf en ég var hálf foj að fá ekki að vaða ofan í pokann þegar mér sýndist.

Förum í badminton í kvöld og svo á núðlustaðinn eins og alltaf á fimmtudögum og þriðjudögum. Síðasta núðluferðin mín í bili. Ætti loksins að fara að megrast. Handónýtt að vera í badmintonklúbbi sem étur svona mikið.

Hérna er svo ein mynd af Úlfi klæddur sem Karíus. Kveðjupartýið mitt verður grímupartý. Held ég verði Dolly Parton.

úr dingalingaling útum allt hérna. Merkilegt hvað ég hef haldið ró minni yfir þessu öllu. Á morgun kemur Sigga systir. Hún fékk hreingerningagenin meðan ég drasla til. Við erum pungsveitt að koma restinni ofaní kassa svo við getum nú notið síðustu helgarinnar okkar hérna í London. Reyndar sýnist mér vera spáð þrumum og eldingum alla helgina.
Gámurinn kemur svo á mánudaginn. Almáttugur hvað við eigum mikið af ljótu drasli…………….sérstaklega Tollfríður. Hann hefur ekki hent einni einustu tölvusnúru og sýndi mér hreykinn hvernig hann var búinn að flokka þennan viðbjóð í tvo kassa (örugglega fleiri sem hann segir mér ekki frá).

Ég vil svo votta tengdafjölskyldu minni samúðarkveðjur en hún amma Ásta hans Tolla var að deyja. Hún skilur eftir sig stórt skarð og þá sérstaklega hjá henni Siggu tengdó minni. Ég hitti ömmu Ástu nú ekki mjög oft en í öll skiptin sem við hittumst var hún kát og sagði okkur ýmislegt fróðlegt og skemmtilegt. Hún sagði mér t.d að ég yrði nú að eignast barn áður en hún myndi yfirgefa þennan heim, sem ég auðvitað gerði ;) En þá fékk hún það verk að auka enn við prjónaskapinn sem hún var nú mjög iðin og flink við fyrir og á Úlfi, eða Úlla eins og hún vildi kalla hann, ekki eftir að vanta ullarsokka fram á unglingsárin. Við eigum bara góðar minningar um ömmu Ástu og eigum eftir að segja Úlfi frá henni oft og mörgum sinnum, allavega alltaf þegar hann þarf að fara í sokkana sína :)

Hlakka svo til að flytja heim í kreppuna og verða útálandipakk. Nú verða vinir og vandamenn að fara að spara svo þeir geti keypt handa okkur innflutningsgjafirnar HAR HAR HAR!!

Okkur vantar eftirfarandi…… hjólbörur, garðverkfæri, fánastöng og fána, rykmoppu og klósettbursta, rauðvín í vínkjallarann, sláttuvél, jeppa (Lada Sport er draumurinn), safnhaugatunnu, kúst, kurlara, snúrustaura, spítur á smíðaverkstæðið, djúpsteikingapott (Tolli er búinn að suða um svona ógeðispott síðan við kynntumst - plís ekki kaupa svoleiðis), gúmmístígvél, skóflu, kleinujárn, tómataplöntu, hrísgrjónapott, hengirúm, arfasköfu og hænsnakofa. Þetta er bara byrjunin, bæti svo á listann fljótlega.

PS. Vil alls alls alls ekki fá styttur, og svoleiðis skrautmuni sem hristast bara niður á gólf í næsta jarðskjálfta……….Reyndar er mjög hentugt að geta sagt að allt hafi smallast í gólfið ef manni finnst draslið ljótt hehe.

Fórum á kóreanskan veitingastað í gær. Vildi bara sýna ykkur hvað var í sjónvarpinu meðan við borðuðum. Úlfur er greinilega ekki enn kominn með hvolpavit því hann hafði ekki nokkurn áhuga á þessu og steinsvaf hehe.
Þetta var einhver þáttur um hjón sem voru alltaf allsber og rosalega flott með hrukkur allstaðar – og við misstum ekki matarlystina………. STUÐ!!!

Jæja nú fer Tarzan sögunum fækkandi. Síðustu þrjú ár hef ég reglulega sagt ykkur frá Tarzan í trjánum með mannaskít á tánum (bókstaflega) sem býr á númer 37. Eigum væntanlega aldrei eftir að hafa jafn klikkaðan nágranna. Tilvalið að koma með eina langa færslu um hann svona í lokin áður en við flytjum.

Fór í búðina áðan og rakst þá á hjón sem búa í götunni. Þau segjast sjá ægilega eftir okkur (skiljanlega) og spurði hvort við myndum kannski halda húsinu þegar ég sagði að Tolli myndi áfram vinna í London. Ég sagði að það væri ekki hægt of dýrt og fýlan frá karlinum við hliðina myndi trúlega drepa okkur í sumarhitanum.
Hún fór þá að segja mér sögur af Tarzan og hvað húsið hans hefði verið fallegt áður en hann keypti það. Þau hjálpuðu meira segja til að setja inn glænýtt svaka flott eikar eldhús sama sumar og hann flutti inn. Núna þyrfti væntanlega að brenna eldhúsinnréttinguna því það verður aldrei hægt að þrífa hana.
Einhverjum árum seinna leigði Tarzan út herbergi og hjá honum leigði gamall karl. Gamli maðurinn hefur væntanlega verið einhver rugludallur líka fyrst hann var þarna hjá honum í nokkur ár, eða bara með mjög skert lyktarskyn. Svo varð hann rúmliggjandi og með mikil sár á fótunum sem þurfti að búa um. Hjúkrunarkonan sem kom að búa um sárin þurfti reglulega að hlaupa út til að fá ferskt loft og stóð hún alveg á öndinni á stéttinni fyrir framan og hljóp svo aftur inn en var óðara komin út aftur til að anda.
Svo dó karlinn. Ég spurði hvort hann væri ekki bara ennþá þarna inni. En nei kerlingin sá hann borinn út í poka. Hjúkkkettttt.

Tarzan var víst menntaður i fínustu einkaskólum og með allskonar fín próf. Lengi vel litaði hann á sér hárið og gerir held ég enn (kannski er þessi brúna slykja bara skítur), þó svo að fötin hans hangi í strimlum utan á honum og það vanti næstum því alveg klofið á buxurnar. Hann er óra tíma að greiða lufsurnar yfir skallann áður en hann fer á stjá í hádeginu – hef séð hann greiða sér í símaklefanum og spegla sig í gluggunum í götunni. Svo fer hann á kaffihús eða barinn og situr þar fram eftir degi og þaðan fer hann í veðbankann.
Alltaf er hann á spjalli við fólk sem virðist ekki vera alveg ga ga en ef það bara vissi það sem ég veit. HROLLLLLUR…….klósettið hans er bilað og hann hefur trúlega ekkert rennandi vatn…… og þar með fer hann aldrei í bað eða þvær sér um hendurnar.
Fyrir nokkrum árum var hann sektaður um 4000 pund fyrir að hella úr kúkafötunni sinni ofaní niðurfallið sem er beint fyrir framan húsið hjá mér !!! Hann borgaði sektina en lét ekki laga kamarinn. Hann fór bara aðeins lengra með fötuna og næst fyrir utan húsið hjá þessum hjónum. Sonur þeirra trylltist og hjólaði víst í hann og síðan þá hefur hann farið með fötuna enn lengra þ.e út í endann á götunni. Hann dundar sér við þetta klukkan 4.30 á nóttunni. Þá heyri ég hann skakklappast niður stigann, snýta sér og fara út.

Tarzan vann sem bókasafnsfræðingur og síðar seldi hann blöð við lestarstöðina. Þau blöð sem hann seldi ekki fór hann með heim og á tímabili komst hann varla inn í húsið fyrir blaðabunkunum sem náðu orðið uppí loft. Þá kom bærinn og hirti blöðin því þetta stefndi í svakalega áramótabrennu - og enn frekar því hann og gamli karlinn reyktu eins og strompar. Hann er greinilega enn að safna drasli því á þeim rúmlega 3 árum sem ég hef búið við hliðina á honum hefur hann einu sinni sett út ruslapoka. EINU SINNI!!!! Hvað ætli hafi verið svona úldið í pokanum fyrst hann sá sig knúinn til að henda því……??? Kannski mannshöfuð eða skítugu nærbrækurnar hans MEIRI HROLLLLLLLUR!!!

Svei mér þá ég held ég eigi samt eftir að sakna hans. Um hvað á ég að skrifa þegar ég flyt héðan í Hveragerði???? Þar eru allir með klósett, rafmagn og nettengdir, fallegir og borða bara grænmeti og hverabrauð og hristast svo í náttúrulegu trimmformi um dali og fjöll. Ætli færslunar verði ekki eitthvað á þessi leið…… í dag keypti ég gúrku og fór út með ruslið…. búið.

Jæja nú er ég alveg að verða búin að pakka…… reyndar er ennþá ógurlega mikið drasl í öllum hillum og skápum ótrúlegt en satt. Vaaaá vona að 20 feta gámur sé nóg!!!
Var að henda gommu af útrunnum mat og snyrtivörum og gefa helling af teygðum fötum og leiðinlegum tímaritum. Trúi ekki að ég hafi átt öll þessi megrunarkrem og vitað samt innst inni að þetta virkar ekki baun, ættarrassinn er enn á sínum stað. Svo fann ég örugglega sjö gerðir af tannþræði því ég er mjög pikkí hvernig tannþráð ég vil og sömuleiðis glás af uppþornuðum möskurum og hárteygjum. Fann um tíu sjampóbrúsa undir vaskinum á baðinu, því alltaf þegar koma gestir skilja þeir eftir sjampóið og reyndar handklæðin líka. Þau komast ekki í úttroðnu töskurnar sem búið er að fylla af góssi af Oxford Street.

Svo er það mál málanna…. hvaða skó á ég að taka með mér? Á nokkra fínufrúar skó sem ég nota aldrei nokkurntíma og labba eins og gæs í þeim en tími ekki að losa mig við. Yrði boðið í mat til forsetans sama dag og skórnir færu, ekki spurning. Svo á ég marga gamla táfýlustrigaskó sem eru svo sætir og þægilegir að ég bara verð að eiga þá líka. Endaði á að gefa sandala og inniskó….. eitthvað sem mátti helst missa sig. Fann líka gamla Buffaló skó sem ég var í þegar ég flutti út. Tími alls ekki að henda þeim, þvílíkar bomsur og allskonar kuldaskó sem eiga eftir að koma sér vel í sveitinni.

Jeremías hvað ætli maður sé búin að eyða miklu í svona drasl sem maður getur nú alveg lifað af án? Höfum verið dugleg að spreða síðustu 12 árin. Áttum um tíma allskonar kreditkort og yfirdrætti usss usssususs. Úlfur hefði trúlega getað farið 7 sinnum í fínan háskóla á fína heimavist í fínu landi, og við á allskonar föndurnámskeið í ellinni fyrir allan þennan aur pfffffffff.

Smá sýnishorn af óhemjuskapnum í mér. Hérna er snuðasafnið hans Úlfs. Svo vill hann bara gamaldags duddu og ekkert af þessu nýja drasli.

Hmmmm var að komast að því að ég á hvorki vöðlur né gúmmístígvél, þarf að redda því – alveg bráðnauðsynlegt – best að skreppa á netið……..

Nú er ég kát. Fór til dyra áðan og var að vona að ég væri að fá pakka en átti nú ekki von á svona pakka.
Úti stóð miðaldra maður (aðeins eldri en ég semsagt hóst hóst) og spurði mig hvort mamma mín eða pabbi væru heima!!!

„ Is your mummy or daddy home?“ spurði hann blíðlega. Jaaa nei. Ég sagði honum að þau væru nú reyndar ekki heima og brosti allan hringinn. Langt síðan ég hef séð svona einlæg augu horfa á mig, ekki síðan ég var saklaus krakkakrumpa fyrir meira en 25 árum eða svo.
Aumingja maðurinn fór nú alveg í kleinu þegar ég sagðist vera mamma sjálf og hvort ég gæti kannski hjálpað honum eitthvað.
Hann var þá frá Merton bænum að bjóða einangrun á háaloftið. Ég sagðist nú bara vera leigjandi og réði engu um það. Þá hefur hann haldið að ég væri svona týpísk bresk unglingaólétta nýbúin að unga út, get eg ímyndað mér.

Núna svíf ég um á bleiku skýi því ég er svo ánægð að vera svona ungleg, sérstaklega þar sem eg var nýbúin að kvarta yfir hvað ég væri nú kerlingaleg um hárið. Verð að passa mig næst að hafa með mér skilríki þegar ég fer í bjórbúðina. Svo er nú ekkert svo langt síðan mér var seldur barnamiði í lestina hehe.

Var í grillboði um daginn. Allt virtist normal og þarna var mjög alþjóðlegur kokteill af fólki saman kominn. Við frá Íslandi, ein frá Tjékklandi, kona frá Þýskalandi, og svo tveir karlar frá Suður Afríku og kona frá Póllandi. Yfirleitt er ég nú ekkert að trana mér sérstaklega að tala við fólk og vil bara hlusta á aðra, svona allavega á meðan ég þekki þá lítið.
Svo ákveð ég að fá mér meira á diskinn minn. Hef endalausar afsakanir að éta eins og tröll þar sem ég er með barn á brjósti og þarf að búa til mjólk. Þegar ég er að fara að skammta mér meira heyri ég á tal annars Suður Afríku karlsins og þýsku konunnar en hann var að hneykslast alveg all svakalega á því að hún vissi ekki hver Jack the ripper var, eða Kobbi Kviðrista á íslensku.

Svo snýr hann sér að mér og spyr mig með þjósti hvort ég viti ekki hver hann var og ööööö jújú ég segist þekkja söguna en viti ekki hver hann var samt. Leið eins og ég væri í munnlegu prófi í skóla og byrjaði að svitna og stama. Svo álpast ég til að segja, að vísindamenn þykjast vita hver hann var, þar sem þeir hafa náð DNA sýnum úr honum af frímerki sem hann sleikti og setti á bréf……….. Virkilega en merkilegt sagði karlinn hugsi….. svo segir hann þessi orð sem ég er enn að reyna að melta…… „ Jaa ég hef nú séð typpið á barnabarni Kobba Kviðristu“!!!

Ég varð alveg kjaftstopp og með það labbaði karlinn í burtu. Við horfðum á hvor aðra ég og þýska konan, og báðar eins og spurningamerki í framan og með fullan munninn af mat. Ég hélt svo áfram að borða auðvitað, en var alltaf að hugsa um þessa typpasetningu og vissi að þetta myndi valda miklu hugarangri að skilja ekki hvað karlinn var að fara. Ef enginn veit hver Kobbi var hvernig í ósköpunum hefur þessi karl þá séð typpi sem var náskilt honum og afhverju var hann að skoða þetta typpi?????
Karlinn var farinn úr boðinu áður en ég gat fengið að vita meir.

Nýja grillið okkar var að koma í hús hmmmm Reyndar er kassinn svo stór að það kemst ekki inní húsið……. tek það fram að Tollfríður pantaði þetta skrímsli, ekki ég. Ég hefði trúlega panntað pinkuponsusætt kolagrill úr Tesco. Sendibílstjórinn sem rogaðist með kassann spurði mig hvort við ættum ekki örugglega mikið af vinum. uhhhh jú jú alveg helling. Ég ætti kannski að bjóða typpakarlinum í mat og fá endanlega niðurstöðu í málið??? hmmmmmm

Gullfiskurinn okkar dó í fyrradag. Kannski var það fyrirboði því sama dag álpaðist ég til að kaupa úldna íslenska ýsu í Co-ups.
Fýlan var nú ekki góð þegar við opnuðum pakkana. Samt ákváðum við að henda henni í pott ef ske kynni að við værum búin að gleyma hvernig fiskilykt á að vera. Ekki skánaði fnykurinn þegar fór að sjóða í pottinum og hún lagði um allt hús. Trúðum samt ekki enn að þetta væri skemmt svo Tolli var settur í smökkunarnefnd og eftir það fékk þetta að fjúka oní tunnu og út í næstu tunnu.

Það versta var að húsfreyjan ég var með þvott á snúrunum (inni auðvitað því það var mígandi rigning úti) og nú ilmuðu fötin svona skemmtilega. Ég átti ilmkerti sem á að lykta eins og barnapúður og kveikti á því. Ekki skánaði loftið við það því þessi samsetning af úldnum fiski og barnapúðurrassi var ekki alveg að virka. Því næst var opnað út bakdyramegin (of vond lykt frá Tarzan fyrir framan) og þá gaus inn þessi huggulega kattarhlandsfýla af tréinu sem vex yfir til okkar og blómstrar blómum með hræðilegri lykt sem magnast upp í rakanum. Er enn að jafna mig eftir þessar fýlubombur og ekki skánaði það í gær þegar Úlfur tók uppá því að kúka þrisvar all svakalega í brækurnar úffff.

Auðvitað hefði ég átt að skila fiskinum næsta dag og kvarta við kerlingarugluna sem er verslunarstjóri í þessari bjánalegu búð. Er alltaf að kaupa skemmdan mat þarna. Ef maður kaupir t.d sex rauðlauka í pakka þá er alltaf einn alveg grautmyglaður. Ferlega sniðugir að nýta svona draslið og græða á því. En þar sem ég er týpískur neytandi henti ég bara fiskinum og hélt kjafti og við átum ristað brauð í staðinn. Veit reyndar að ég hefði ekki átt roð í kerlinguna þarna. Hef oft séð hana rífa kjaft við starfsfólkið og lyfta þungum kössum með rassalátum um alla búð. Hún hefði örugglega bara sagt mér að svona eigi fiskur að vera á bragðið og ég hefði átt að drekkja honum í karrý, chilli og sósu og háma svo allt draslið í mig með bestu lyst.
Það er sól í dag – best að hætta að röfla.